Pomoc publiczna i dotacje

    Pomoc publiczna i dotacje

    Pomoc publiczna i dotacje

    Bary mleczne - dotacje 2018

    Bary mleczne - dotacje 2017

    Bary mleczne - dotacje 2016

    Bary mleczne - dotacje 2015

    Zagadnienie pomocy publicznej ma swoje źródło w prawie wspólnotowym.
    Z dniem przystąpienia Polski do Unii Europejskiej udzielanie pomocy publicznej w różnej formie podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą, podlega regułom obowiązującym w prawodawstwie Wspólnot Europejskich.
    Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych przewidziane w ustawie Ordynacja podatkowa dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą mogą stanowić pomoc publiczną.
    Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z ulgą w spłacie zobowiązań podatkowych, dotacją, pożyczką, poręczeniem czy wsparciem w innej formie, będziemy mieli do czynienia z pomocą publiczną, o ile dane wsparcie spełnia przesłanki, o których mowa w art. 107 i art. 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
    Zasady postępowania w sprawach dotyczących udzielania pomocy publicznej określone zostały w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Ustawa ta określa bowiem warunki i zasady udzielania pomocy ze środków publicznych, nakłada określone obowiązki na poszczególne podmioty uczestniczące w procesie udzielania pomocy oraz określa konsekwencje związane z otrzymaniem pomocy. Ustawa ta nie stanowi natomiast podstawy prawnej udzielenia pomocy publicznej.
    W zakresie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, polski ustawodawca przewiduje ulgi, o których mowa w art. 67a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Podmiotem udzielającym pomocy w ww. sprawach jest organ podatkowy, który na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b Ordynacji podatkowej,
    w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może:
    1) odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty,
    2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek,
    3) umorzyć w całości lub części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.
    Art. 67b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, iż organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a:
    1) które nie stanowią pomocy publicznej,
    2) które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady
    de minimis,
    3) które stanowią pomoc publiczną:
    a) udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia,
    b) udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze ponad-sektorowym,
    c) udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim,
    d) udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i oświaty,
    e) będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym powierzonych na podstawie odrębnych przepisów,
    f) na szkolenia,
    g) na zatrudnienie,
    h) na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw,
    i) na restrukturyzację,
    j) na ochronę środowiska,
    k) na prace badawczo-rozwojowe,
    l) regionalną,
    m) udzielaną na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów.
    W postępowaniach podatkowych z zakresu ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, organ prowadzący postępowanie ma obowiązek ustalić czy strona (podmiot ubiegający się o udzielenie ulgi) jest przedsiębiorcą.
    Regulacje wspólnotowe mają szeroki zakres pojęciowy odnośnie działalności gospodarczej - stąd wskazanie w art. 67b ustawy Ordynacja podatkowa, że przepis ten dotyczy podatników prowadzących działalność gospodarczą i zaliczają do niej każdą działalność polegającą na oferowaniu towarów i usług na rynku, co oznacza, iż obejmuje on również np. podatników prowadzących działalność w sektorze rolnictwa, fundacje, stowarzyszenia itp.
    Przedsiębiorca to każdy podmiot zaangażowany w działalność gospodarczą, niezależnie od jego formy prawnej i źródeł jego finansowania. Natomiast działalnością gospodarczą według unijnego prawa konkurencji, będzie szeroko rozumiane oferowanie na rynku towarów bądź świadczenie na nim usług. Zatem zakres tego pojęcia jest szerszy niż w prawie polskim - art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, ponieważ w rozumieniu unijnego prawa konkurencji działalność może mieć charakter gospodarczy, także w przypadku gdy nie ma charakteru zarobkowego, czy też nie jest prowadzona w sposób zorganizowany lub ciągły.
    W przypadku, gdy organ podatkowy zweryfikuje pozytywnie przesłankę odnoszącą się do prowadzenia działalności gospodarczej, winien ustalić czy ulga, o której zastosowanie strona wniosła, stanowi pomoc publiczną.
    W świetle przepisów wspólnotowych dotyczących przyznawania przez państwo pomocy podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą, tj. art. 107 i art. 108 Traktatu
    o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, pomoc publiczną stanowi pomoc, która:
    1) pochodzi ze środków państwowych, czyli z budżetu państwa,
    2) ma charakter selektywny, tj. organ publiczny dysponuje prawem do decydowania
    o przyznaniu wnioskowanej pomocy, zatem uprzywilejowuje konkretnych przedsiębiorców,
    3) udzielana jest na warunkach korzystniejszych od rynkowych,
    4) prowadzi do zakłóceń konkurencji na rynku wspólnotowym.
    W razie uznania, iż wnioskowana ulga nie stanowi pomocy publicznej, organ podatkowy może rozpatrywać wniosek strony stosując przesłanki udzielenia ulg w spłacie zobowiązań podatkowych wymienione w art. 67a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Gdy udzielana ulga będzie stanowiła pomoc publiczną należy ustalić, o jaki rodzaj pomocy wymienionej w art. 67b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa strona się ubiega (pkt 2, czy jeden z rodzajów z pkt 3), a następnie ustalić czy wnioskowana pomoc jest dopuszczalna.
    Komisja Europejska ma możliwość wydawania rozporządzeń, na podstawie których pewne kategorie pomocy uznane są za zgodne ze wspólnym rynkiem i w związku z tym nie wymagają wcześniejszej notyfikacji oraz uzyskania zgody Komisji.
    Przypadki, w których udzielenie pomocy nie podlega obowiązkowi notyfikacji przez Komisję Europejską zostały wymienione w rozporządzeniu Rady WE Nr 994/98 z dnia 07.05.1998r. Zgodnie z nim notyfikacji nie podlegają projekty objęte tzw. wyłączeniami grupowymi oraz pomoc de minimis.
    Zasady udzielania pomocy de minimis określa Rozporządzenie Komisji UE nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, (ww. Rozporządzenie Komisji obowiązuje od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.), zgodnie z którym do celów reguł konkurencji określonych w Traktacie, przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od jej formy prawnej i sposobu finansowania.
    Kryteria dopuszczalności udzielenia pomocy de minimis określone ww. rozporządzeniem obejmują:
    1) wyłączenia sektorowe, tj. rodzaj prowadzonej działalności nie może podlegać wyłączeniu na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. a) – e);
    2) limit pomocy de minimis, tzn. łączna wartość pomocy de minimis dla beneficjenta nie może przekroczyć równowartości 200 tys. euro brutto w okresie 3 lat podatkowych, a w przypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu drogowego towarów – 100 tys. euro.
    Przedsiębiorców ubiegających się o pomoc de minimis obowiązują pewne ograniczenia, tzn. pomocy de minimis nie można łączyć, w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych,
    z pomocą o innym przeznaczeniu (np. pomocą regionalną), jeśli doprowadziłoby to do przekroczenia dopuszczalnej intensywności tej pomocy. Pomoc de minimis może być udzielana jedynie w formach przejrzystych, czyli takich, w stosunku do których możliwe jest wcześniejsze dokładne obliczenie ekwiwalentu dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka.
    Podstawą do udzielenia wnioskowanej przez stronę ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych w ramach pomocy de minimis jest jednak ustalenie istnienia ważnego interesu podatnika i/lub interesu publicznego, tj. ziszczenia przesłanek art. 67a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Pomoc de minimis nie jest pomocą automatyczną. Rozporządzenie Komisji UE Nr 1407/2013 zakreśla jedynie ramy dopuszczalności udzielenia przedsiębiorcy pomocy de minimis, co nie jest równoznaczne z jej udzieleniem w postępowaniu w sprawie zastosowania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych. Polski prawodawca w ustawie Ordynacja podatkowa wskazał bowiem na przesłanki materialno-prawne, których zaistnienie warunkuje udzielenie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych.
    Jednakże wystąpienie tych przesłanek nie gwarantuje otrzymania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Ostateczna decyzja w tym zakresie podejmowana jest bowiem na zasadzie uznania administracyjnego i oznacza, iż nawet w sytuacji wystąpienia szczególnych sytuacji wypełniających przesłanki ważnego interesu podatnika i/lub interesu publicznego organ podatkowy może ale nie musi skorzystać z przysługującego mu prawa do zastosowania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, a zatem udzielenia pomocy publicznej.
    Nadto organ podatkowy występuje, jako podmiot udzielający pomocy publicznej w przypadku pomocy przysługującej z mocy prawa, po spełnieniu warunków określonych w przepisach podatkowych, w zakresie swojej właściwości miejscowej i rzeczowej. Dotyczy to
    tzw. pomocy automatycznej, z której podmioty gospodarcze mogą korzystać m.in. na podstawie:
    art. 38 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu ulgi podatkowej dla płatnika posiadającego status zakładu pracy chronionej,
    art. 16k ust. 7 i 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 22k ust. 7 i 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku zastosowania jednorazowej amortyzacji od wartości początkowej środków trwałych, z zastrzeżeniami ustawowymi, dla podatników rozpoczynających w roku podatkowym działalność gospodarczą
    ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych – z tytułu zwolnienia z podatku dochodowego dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej przez osoby prawne lub osoby fizyczne, a także na podstawie.

    Akty prawne:
    1. Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej wersja skonsolidowana (Dz. Urz. UE C 326 z 26.10.2012 r.)
    2. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2017 poz. 201
    z późn. zm.).
    3. Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1808 z późn. zm.).
    4. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013).
    5. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. Nr 53, poz. 311 z późn. zm.).
    6. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r. poz. 2168 z późn. zm.).
    7. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 200 z późn. zm.).
    8. Ustawa z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1010 z późn. zm.).
    9. Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2017 r. poz. 2343 z późn. zm.).

     

    bip

    Informacje o publikacji dokumentu

     
    Data utworzenia: 02.02.2017 Data publikacji: 02.02.2017 13:22 Data ostatniej modyfikacji: 10.07.2018 14:54
    Autor: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu Osoba publikująca: Natalia Dobrzeniecka Osoba modyfikująca: Agnieszka Rzeźnicka-Gniadek
    Rejestr zmian